1. تا میآیم کمی با کتاب فیزیک اخت شوم، صدای «تو» میاید و همه چیز به هم میریزد. راست آنکه من باید الان، جایِ ثابتی داشتم پایِ منبری، و جای من خالیست پشت سرِ اولیاءالله، آن هنگام که از حجرهها بیرون میآیند و جوانهای در جوار، فرصتی پیدا میکنند برای سؤال پرسیدن... و جای من در تمام مجالس سینهزنی... کسی آرام در گوشم میخواند «میمیری تا این تستها تمام شوند»... کسی آرام در گوشم میخواند «اسم تو فاطمه است»...2. نوشته بود :«قلوبی که از یاد خدا خالی شود، خدا محبت غیر خود را در آن دلها مینشاند.» فرموده صادقنا، در پاسخ کسی که از عشق پرسیده بود... آدم وقتی...
ادامه مطلب