رحم الله من عرف «قدره»...

سَیِّدِی لَوْ عَلِمَتِ الْأَرْضُ بِذُنُوبِی لَسَاخَتْ بِی...

أَوِ الْجِبَالُ لَهَدَّتْنِی...

أَوِ السَّمَاوَاتُ لاخْتَطَفَتْنِی...

أَوِ الْبِحَارُ لَأَغْرَقَتْنِی...

+ تمام آنهایی که ممکن بود حرف مرا بفهمند رفتهاند. کجایی سیدمرتضا؟ کجایید استاد صفایی؟ زمین با همه وسعتش، آسمان با همه بلندیش، افتادهاند روی منِ درپیلهمُرده. چشم دیدنم را ندارند... کجایید؟

+

چه شکرهاست در این شهر که قانع شدهاند

شاهبازان طریقت به مقام مگسی...