تو که خوشی بابا..!

میگفتم:

بر درخت زنده بیبرگی چه غم؟

وای بر احوال برگ بی درخت..

مال دکتر شفیعیکدکنی بود؟ مال هرکی که بود؛ غرض اینکه غمت نباشد! «بر درخت زنده بیبرگی چه غم»؟