تکرار یک تکرار

ساعت نه شب، داشتم از خستگی در هالهای از محو تدریجی فرو میرفتم؛ به زحمت خودم را تا یازده-دوازده کشاندم، و حالا ساعت حوالی چهار صبح است؛ روز سخت و شلوغی در پیش دارم و با این وضع خواب، به فنا رفتنم حتمیست.