نـ ..

گزارهها فینفسه نقض نوشتناند، و من مضاف بر آن، میدانم هیچچیز در گفتنم نیست.

بنویسید، او بیشتر از آنکه هرچیز دیگری باشد، نجیب بود. بنویسید او وقتی از کلمه اجتناب کرد که از سنگینی سینه به مُردن افتاده بود. بنویسید، او در گریختن از گفتنِ گفتهها، در لالی مُرد؛ اما نگفت.

یا ننویسید؛ کنارهگرفتهی کلمات را، که پیشتر هر دو-سهشب در رختخواب یک واژه بود، به نوشتنِ شما چه کار.