آره رفیق...

میفرماد:

الرفیق،

ثم الطریق.

یعنی اول و آخر رفاقت. خودتم حکما تو این چلّه ملّهها چل روز پشت سر هم میخونی انی سلم لمن سالمکم... فرزانه همیشه سر رفیق بازی میگه انی سلم لمن سالمکم! نیت میکنه، رفیق بازی میکنه! میاد میریم کافه فلانی، به نیت سلم لمن سالمکم! حالا کافه هه اصلا صدای جنیفر لوپزشو تا ته ببره بالا.

میگمش: تو نیت رفاقتت من نیستم!

یه جوری میخنده که انگاری میگه: مرده شورتو ببرن! چی داری تو؟! نمیفهمی دیگه. ته تهش رفاقت سرِ انی سلم لمن سالمکمه که میمونه. باقی شده یه روز قبل مرگت فاتحهشون خوندهس.

تو دلم میدونم راست میگهها. اما باز دلم صاف نمیشه.

آقا، از من میشنوی، رفاقت. سر رفاقت، ته رفاقت. نه از این رفیقای آبکی تا جای خوشی و تولد و کادو و لوس بازی. نچ. رفیق درست حسابی. رفیق لوطی. رفیق جنگ. آها... گفتمش اون کلام طلا رو! رفیق جنگ... رفیق باس رفیق جنگ باشه... رفیق سلم لمن سالمکم. که خنجر بذارن رو شاهرگش، باز بگه انی سلم لمن سالمکم... تو که خودت قدّ ثمن بخسم نمیارزی! مگه به خاطر انی سلم لمن سالمکم...

رفیق باس رفیق راه باشه. رفیق جنگ. پس حکما تا جنگ نشده تو زندگیت رفیقم نداری. تا قبل جنگ رفیقم، چی؟! نداری.

اینه رفیق. خودت که هیچی نمیارزی. مگه یکی مثه فرزانه پیدا شه، به نیت سلم لمن سالمکم بشه رفیقت. اونوقت یهو میبینی وسط رقص نور و آهنگ جنیفر لوپز تو نمیدونم کدوم بارِ کجایِ آمریکای گور به گور شده، یه سیلی میخوره تو گوشت و مستی رو از سرت میپرونه و تو رو میکشونه با خودش میبره. طرف تا حالا تهِ خلاف سنگینش آهنگ امام زمان حامد زمانی بوده؛ واس خاطر انی سلم لمن سالمکم اومده تا اونجا، تویِ خاک بر سرو برداره ببره.

آره رفیق. اول رفیق، بعد راه. بعد هر خراب شده دیگهای.