و از شگفتیهای وی، میتوان سرما خوردن فجیع در تابستان و در هفته امتحانهایش را نام برد.

این بوسه دشوارست و تو امروز مختاری... #محمدرضا_طهماسبی

نایی نیست تا شبان بی انتهای بشر را -آنگاه که در هجای آخرینِ این قرن بی امان به اجبار شیرین انتظار «او» سرِ قصهگوی آسمان را به دامن خود مینشاند و میگرید- به صدا دراوریم... گو بیا، رسول این قرن غریب را مگر در انحنای زمان آنجا که تاریخ از سراشیبی جهان به قلبهای داغدار ما هبوط میکند و لال میشویم به آغوش...

مردی از خویش برون آید و کاری بکند... #حافظ

بیا به تجربه در آسمان پری بزنیم... #قیصر

دنیا این است!

جوگیر نباشید و جوگیر نباشید و جوگیر نباشید. و من الله توفیق.

1. عبد آن است که اگر زدندش نرود. عبد آن است که اگر خودش هم به حکم گناه خودش را زد، شرمش آنقدر مستولی نشود بر وجودش که پاهایش نایِ رفتن و برگشتن نداشته باشد. عبد هر چه هم کرد، برمیگردد. عبد کبوتر جلد است. عبد آن است که برگردد. 2. هفته پیش بعد یکی از امتحانهایم رفتم مدرسه و نشستم سر کلاسِ گسسته. به لط...

امروز، قید استراحتِ بعد دوره و چه و چه را زدم و رفتم مدرسه. تا چهار کلاس داشتیم و بعد، تمام کتابهایی را که این چند وقت برایمان خریده بودند و کتابهای مصوب آموزش و پرورش را (همان کتابهای مثلا درسی!) برداشتم و قصد خانه کردم. سنگین بود و بدنم را کج میکرد. چند قدم بیشتر نرفته بودم که انگشتهام بی حس شدند....

این روزها قمارم افتاده سر هیچ و پوچ. من که در این اوضاع دست از نوشتن بردارم یعنی باید فاتحهام را خواند. فقط روزی چار پنج بار چشمم میخورد به عکس صفحه این ماسماسک، که عکس امام است و زیرش نوشتهام:« تو از کجا به دنیای ما آمده بودی؟» و دیگر جا نمیگرفت که بنویسم:« و کجا رفتی...» دلم میخواهد از جای نامعلوم...

این هم غروب همان فردایی که دلمان را خوش کرده بودیم میآیی، و نیامدی...

بچه که بودم، سرآستین لباسم اگر ذرهای خیس میشد عوضش میکردم. از بس که از خیسی متنفر بودم. برعکس برادرم که از اولین لغاتی که یاد گرفت «خیس» بود. میگفت:«خیس» و منظورش این بود که یک دستمال نمناک توی دستهایش بگذاریم که بخوابد. من آنقدر داغم که حتی مامان بدش میآید دستش را بگیرم. این روزها که از فرط تب و سر...

برنز شدم و تمام! تمام تمام تمام.

1. تا میآیم کمی با کتاب فیزیک اخت شوم، صدای «تو» میاید و همه چیز به هم میریزد. راست آنکه من باید الان، جایِ ثابتی داشتم پایِ منبری، و جای من خالیست پشت سرِ اولیاءالله، آن هنگام که از حجرهها بیرون میآیند و جوانهای در جوار، فرصتی پیدا میکنند برای سؤال پرسیدن... و جای من در تمام مجالس سینهزنی... کسی آر...

+ آتش زبانه زد... از خانه علی... در بین شعله سوخت... پروانه علی... افتاده از نفس... همسنگر علی... یک آیه شد جدا... از کوثر علی... + ای وااااای مادرم....... + من اگر شیعهم، پس بار این شیعگی کجاست؟ ...؟ + کماکان زورآزمایی حوزه و دانشگاه... + علی بعد فاطمه... + غدیر میتوانست عید باشد... ببخشید مولا که ...

بیشتر از همیشه ناخوشاحوالم. بیشتر از همیشه داغم. انقدر داغم که انگار یک قم درون خودم دارم. یکسری رگ که کم مانده از نازکای پوست دستم بکشد بیرون و فواره کند. یک عالم حرف دارم که هیچ جا نمیشود زد. به هیچکس نمیشود گفت. یک عالم آغوش باز دارم که خالیست. چندتا دست نوازش دارم برای موهای یتیمی، و خودم چندتا ...

یک دفتر دارم که روش عکس «استیو جابز» است. همان عکس مشهوری که یک دست را از انگشت، متفکرانه زیر چانه زده و مستقیم نگاه میکند توی چشمهات. بالاش نوشته «Thanks for all the magic» و کنارش نوشته «Forever in our hearts». راستش آن وقتی که این دفتر را خریدم، هنوز همانی بودم که نگاه میکردم توی آینه و از چشمهای...